Waarschijnlijk brengt het peter/meterschap ook enkele zorgen mee, maar wees gerust. De kippen voelen zich hier als een vis in het water.
Nu het geld binnen is en de infrastructuur op punt staat, blijkt dat het aankopen van kippen nog niet zo evident is. Scharrelkippen komen vanuit de dorpjes op het platteland en worden slechts sporadisch aangeboden op de markt in deze periode van het jaar. Vandaag dan toch de eerste 2 kippen kunnen strikken. Met de meneer overeengekomen dat hij in de komende dingen al zijn commerciele krachten bundelt en ons kippentotaal op 30 brengt.
DUS BIJ DEZE...........................
De eerste 2 kippetjes! Karel en Katrien heten ze. (Karel van de Straat, niet van den Akker, en voorlopig nog niet de roze Katrien) Dolenthousiast verkenden ze de kippenren. En ja hoor, ze voelen zich kiplekker.
''Tis echt de moeite, kgoa ier ip min gemak zin'', zei Karel.
''Wuk ist vo t eten vanoene?'', was Katrien toch al een beetje ongerust.
Katrien vraagt alvast vele eitjes aan de paasklokke van haar meter.
Hilarisch was de reactie van Alexander, een van de jongeren uit het landbouwatelier die zich straks adjunct-kipverzorger mag noemen. Toen hij Katrien zag, riep hij ''Soep! Soep!'' Jaja, de Alexander denkt altijd vooruit....
Net als zijn peter laat Karel zich goed verzorgen.
Nogmaals aan iedereen: merci!
